Кей шаңырақта береке тасып тұрады.
Ал кей үйде тыныштық тұрақтамайды…
Неге?..
Халқымыз мұны «Құт» деген киелі ұғыммен байланыстырған…
Құт — тек байлық не дүние емес.
Ол — шаңырақтың берекесі, отбасының тыныштығы, дастарқанның ырысы, үйдегі жылулық пен жайлылық.
Бабаларымыз: «Құтты жерге келін келсе, қой егіз табады» деп бекер айтпаған.
Өйткені береке мен бақыт кез келген босағаға тұрақтай бермейді. Оның да өз қалауы бар.
Осы орайда көнеден жеткен бір тәрбиелі тәмсілге құлақ түрейік…
Бір үйдің берекесі қашып, ұрыс-керісі көбейіпті. Сол үйден Байлық пен Абырой ренжіп, біржолата кетуге бел байлайды.
Түн ортасында жүктерін жинап, есіктен шыға бергенде, босағада отырған Құтты көреді.
Байлық таңырқап:
— Ей, Құт! Бұл үйде татулық та, сыйластық та қалмады. Біз кетіп барамыз. Сен неге отырсың? Жүр, бізбен бірге кет, — дейді.
Сонда Құт жымиып:
— Жоқ, мен әлі кете алмаймын, — депті. — Мен бұл үйдің ошағын бағып отырған жас ананың жүрегіне қарап отырмын. Қазір қиын күндер өтіп жатыр. Бірақ ол әлі үмітін үзбеді. Түнде баласына бесік жырын айтады, таңертең ата-енесіне жылы жүзбен шай ұсынады. Оның ішкі жылуы әлі сөнген жоқ.
Мен мейірім мен сабыр бар жерде ғана өмір сүре аламын. Сондықтан мен осы шаңырақта қаламын…
Құттың бұл сөзіне Байлық пен Абырой ойланып қалыпты. Сөйтіп олар да кері қайтып, сол үйге қайта қоныстанған екен.
Көп ұзамай әлгі шаңыраққа тыныштық оралып, ісі алға басып, берекесі қайта толыпты…
Әйелдің мейірімі мен көңіл күйі — шаңырақтың маңызды тіректерінің бірі. Бірақ береке — бір адамның ғана емес, бүкіл отбасының сыйластығынан туатын қасиет.
Құт айқай мен өкпені емес, жылылық пен құрметті паналайды.
Сыртқы жылтырақ пен өткінші қиындықтарға бола іштегі мейірімді өшіріп алмайық.
Әрқайсымыз өз ошағымыздың шырағын сөндірмей, сөзімізді жылы, ниетімізді түзу ұстай білейік.
Шаңырақтарыңыздан Құт пен Береке ешқашан кетпесін